Activiteit

De tweestaartige marmadot

Vooraf

Klaarleggen:

  • Boek 'Misschien wel echt gebeurd' van Annie MG Schmidt (blz. 50 t/m 52) ISBN: 90 214 8176 6
  • Wit (A3-)papier
  • Waskrijt
  • Venkel (voorbeeld knol)
  • Eventueel vuilniszakken als onderlegger op de tafel

Speluitleg

Als eerste vertel je dat je een verhaal gaat voorlezen. Geef de kinderen de opdracht aandachtig te luisteren, want na afloop van het verhaal krijgen zij een opdracht (praten en uitleggen, concentratie - cognitieve ontwikkeling). Lees het verhaal 'Misschien wel echt gebeurd' van Annie MG Schmidt voor. Je kunt een venkel meenemen om te laten zien wat een knol is. Laat in geen geval de illustratie zien van Joke van Leeuwen, omdat dat haar interpretatie is van hoe de tweestaartige marmadot eruit ziet.

Na afloop van het verhaal vraag je na waar het verhaal over is gegaan (taalontwikkeling). Hoe zou de tweestaartige marmadot er uit? de De kinderen krijgen de opdracht om alleen of in tweetallen een tweestaartige marmadot te tekenen (creatieve ontwikkeling, motorische ontwikkeling).

Spelbegeleiding

Je kunt aanwijzingen geven en vragen wat er in het verhaal stond over de tweestaartige marmadot. Hoe ziet hij er uit? Is hij zo groot als een olifant? Met lang grijs haar en een bult en een spitse bek met hele grote tanden? En dan die twee staarten!Laat het vooral uit de kinderen zelf komen! (sensitieve responsiviteit, ontwikkelingsstimulering, respect voor autonomie).

Afsluiting

De kinderen mogen vertellen wat ze hebben gemaakt en op welke manier (taalontwikkeling, cognitieve ontwikkeling). Het is leuk om over een aantal kunstwerken iets positiefs te laten zeggen door anderen (sensitieve responsiviteit, respect voor autonomie). Uiteindelijk komen de werkjes in de groep te hangen.  

Aanwijzingen voor het gebruik van de ruimte

Bij het voorlezen is het gezellig om in een kring te zitten. Je hebt voor de verwerking/creatie een tafel per kind nodig en daar liggen alle materialen al klaar. 

Aanwijzingen voor materiaalgebruik

  • Boek 'Misschien wel echt gebeurd' van Annie MG Schmidt (blz. 50 t/m 52) ISBN: 90 214 8176 6
  • Wit (A3-)papier
  • Waskrijt
  • Venkel (voorbeeld knol)
  • Eventueel vuilniszakken als onderlegger op de tafel

Waskrijt is vet, kleurrijk en geeft een mooi resultaat, omdat je het ook nog kunt uitvegen.

Omgang met risico's

Er zijn kinderen die het lastig vinden om een eigen tweestaartige marmadot te maken en hun fantasie de vrije loop te laten. Deze kinderen zul je moeten stimuleren en positief benaderen.  

Ontwikkeling

De kinderen moeten goed opletten tijdens het voorlezen van het verhaal en het verhaal goed proberen te onthouden. Daarna wordt er over het verhaal gepsproken en moeten de kinderen proberen zo veel mogelijk te herinneren en na te vertellen (taalontwikkeling, cognitieve ontwikkeling). De kinderen moeten hun fantasie de vrije loop laten en zelf verzinnen hoe de tweestaartige marmadot eruit ziet (creatieve ontwikkeling). De kinderen tekenen hun eigen tweestaartige marmadot (motorische ontwikkeling). 

Variatiemogelijkheden

Samen werken door tweetallen te maken. Dat vergt wel enige begeleiding van de leidster.

Achtergrondinformatie

Je kunt het verhaal voorlezen of het verhaal in eigen woorden vertellen. Dit is het verhaal 'De tweestaartige marmadot' van Annie MG Schmidt:

Jan Biet had een groentewinkel. Iedere dag verkocht hij sla en radijzen en bloemkool en andijvie, maar hij had één klant, een meneer met een bontkraagje, die iedere morgen opnieuw vijfentwintig kilo knolletjes kocht. Die werden dan in zakken de auto in gedragen en foetsj, weg was hij weer. 

Dat ging zo drie weken achter elkaar door en Jan Biet, de groenteboer, dacht: wat moet die meneer toch iedere dag met vijfentwintig kilo knolletjes? Al heeft hij vijfentwintig kinderen, dat is toch te veel? En eten die mensen iedere dag knolletjes?

Hij begreep er niets van en besloot om eens te gaan onderzoeken hoe het zat. Op een morgen, toen de meneer de knollen had ingeladen, ging Jan Biet stiekem achter op de auto zitten en reed mee. De auto reed de hele stad door en stopte voor een groot pakhuis. De meneer stapte uit, en bracht een voor een de zakken knollen naar binnen. Zachtjes sloop Jan Biet ook mee naar binnen zonder dat iemand het zag en keek om zich heen. En daar helemaal achter in het pakhuis... o, maar wat was dat voor een wonderlijk dier? Een heel groot beest. Een beest met twee staarten, een beest dat helemaal niet meer bestond. Jan Biet schrok er zo van, dat hij 'Tjonge jonge!' riep. De meneer draaide zich om en zei: 'Maar groenteoer, wat doet u hier?' 'Niets meneer', zei Jan Biet. 'Ik wilde alleen maar eens kijken waar u toch al die knolletjes laat'. 

'Och', zuchtte de meneer. 'Wat jammer dat je het ontdekt hebt. Dit is mijn tweestaartige marmadot. Het is een voorhistorisch beest, heb je daar wel eens van gehoord? Het soort is allang uitgestorven, hij is de laatste'. En hij klopte de marmadot op de rug. Wat een groot beest. Zo groot als een olifant, met lang grijs haar en een bult en een spitse bek met hele grote tanden. En dan die twee staarten! 'Hij lust alleen maar knolletjes', zei zijn baas. 'Maar lieve groenteman, vertel het nooit aan iemand, want dan doen ze hem in een dierentuin of zetten hem op voor een museum en dat wil ik niet'. 

'Ik zal het niemand zeggen', zei Jan Biet en ging naar huis. Maar het was zo moeilijk om zijn mond te houden. Hij was zo vol van die marmadot die hij gezien had. Hij vertelde het aan Jans, zijn vrouw. En de volgende dag wist de hele buurt het en iedereen was opgewonden. Ze trokken Jan Biet net zolang aan zijn jas tot hij had verteld waar die tweestaartige marmadot huisde. En toen gingen alle mensen in de buurt er met een sleperswagen naartoe.

Ze braken de deur van het pakhuis open en vonden het vreemde beest. 'Hij moet naar Artis', zei de bakker. 'Nee, we verkopen hem aan een Dierenpark', zei de kruidenier. Ze waren het er maar niet over eens wat ze met het dier zouden doen en daar stonden ze met de sleperswagen voor het pakhuis en hadden het beest nog niet eens ingeladen!

'Naar het circus!' schreeuwde de slager. 'Naar de dierentuin' tierde de bakker. Ze kregen een vreselijke ruzie en daar opeens, daar kwam een auto aanrijden. De baas van de tweestaartige marmadot stond voor de deur, blies op een fluitje en daar kwam het beest uit het pakhuis hollen met een grote vaart. Iedereen stoof van schrik opzij. De marmadot ging boven op de auto zitten, de meneer gaf vol gas en langzaam reed de auto weg, iedereen verbluft achterlatend. 

Daar stonden ze nu, met hun mond vol tanden. Ze konden met hun lege sleperskar naar huis toe keren, iets anders zat er niet op. De meneer met de marmadot is nooit, nooit meer teruggezien, misschien is hij wel naar Tibet gereisd, wie weet. Maar Jan Biet was zijn klant kwijt en dat vond hij erg jammer. Vijfentwintig kilo knolletjes per dag, dat scheelt! 

Bron:

Boek 'Misschien wel echt gebeurd' van Annie MG Schmidt (blz. 50 t/m 52) ISBN: 90 214 8176 6

Reageer

Je moet ingelogd zijn om reacties te kunnen plaatsen.

Gebruikerswaardering:

Ontwikkelingsgebied: Creatieve ontwikkeling

Spelgebied: Kunst en knutselen

Locatie: Binnen

Groepsgrootte: 1 - 20 kinderen

Leeftijd: 7 - 10 jaar

Door: Sabineoemarsaid